Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.
18-12-2017, 02:11:37
Startpagina Help Zoek Inloggen Registreren
Nieuws: Zaterdag 14 oktober is het weer eens tijd om een drankje met elkaar te drinken in het ZMH. Het eerste drankje is van Alles over Scheveningen. Vanaf een uur of drie.

+  Vraag en antwoord & Wie wat waar
|-+  Vraag en antwoord
| |-+  Vraag en antwoord
| | |-+  Jan T
« vorige volgende »
Pagina's: 1 [2] Omlaag Print
Auteur Topic: Jan T  (gelezen 1869 keer)
Leen
Scheepsjongen
**
Berichten: 40


Aardig zijn


Bekijk profiel
« Antwoord #15 Gepost op: 19-11-2017, 16:51:47 »

De belevenissen van bootsman Kees Bloemkool

Hallo mannen om dat we na lange tijd weer eens met de Cape Crenville  in de Waalhaven van mijn geboorte stad Rotterdam lagen. Kwam Kees weer eens na een jaar op zee gezeten te hebben, zo als gewoonlijk met goeie sloot bier in zijn lijf  thuis.
En daar  stond mijn zus Kee naar ik dacht met een deegrol in haar klauwieren, Kees weer eens op te wachten. En Kees doch gelijk  effe me koker naar de wind stelle, en kijken waar om ze die deegrol in der poten heb. Maar zo als Kees het nu goed zag was het geen deegrol maar een soortement van een papieren rol met een rood lint er om. En gelukkig niet de deegrol die ze zo vaak in haar klauwieren had, om Kees op zijn harsens te timmeren, al was het alleen maar  om dat Kees weer eens te laat voor het eten was. Wat trouwens ook nooit te vreten was. Kees zei ze tegen me moet je kijken wat ik van morgen met de post voor jou kreeg. Nou wat heb je dan gekregen Kee vroeg  ik aan haar, en ik hield haar onderhand in de kiere mannen. Kees jonge begon ze met ter rauwe ontroerde drankstem, met de rol in haar hand zwaaiend tegen me.

Je ben nou prefester in de Schiemanskunde geworde Kees jonge. Hier in deze rol papier een Bul noemen de geleerde heren zo iets, staat het zwart op wit Kees. Nou Kee  ik was anders heel blij dat ik van die smerige rottige Zeeman universiteit zo als jij dat noemt ,daar  in Vlissingen af was hoor. Want die gaste daar konne Kees ook niks meer leren zeker weten meid. Maar je peilt de boei niet mis Kee, Kees is nou toch officieel Lodovicus Adrianus schiemannen.  Dus gaat Kees in die hoedanigheid wat knopen aan de maten late zien. En  Kees begint dan met de verpakkingsknoop dat maar een heel simpel knoopje is. Maar die knoop doet Kees wel aan Gerrit zwaargeschapen, oftewel Gerrit de Tamp denken. Kees zei hij altijd als we in stappak de wal opgingen, ik zoek me straks een lekker dikwijf om mee te kunnen plompzakken. En als Gerrit dan in haar haventje aangekomen is, dan legt hij lekker op zijn spring, en op achter en voor tros  goed vast. En  dan kan Gerrit met zijn trouwanker de hele nacht in haar lekkere warme haventje  blijven drijven, en ze krijgt me er dan  voorlopig ook niet uit  Ja die Gerrit wist het wel, en jullie weten het nou ook!

En dat komt mooi uit want van avond gaan we naar de bruiloft van je nicht mientje. Nou had Kees
vroeger al de pest aan bruiloften want steevast was het gezegde van mijn Ome,s en Tantes. Als Kees weer eens op zo'n klotige bruiloft van een Neefje of Nichtje was, En hierna jij hé Kees?  En me dan met een veelbetekenende blik aan keken die lullebekke dat ze daar wasse! En vooral ome Teun die al vijfentachtig was, en met mijn tante Sien was getrouwd. Had er altijd een handje van om dat met die bek zonder tanden van hem aan me te vragen.
Maar op een goed moment kreeg Kees de kans om hem eens goed terug te pakken te nemen mate.
Toen Tante Sien zijn vrouw was overleje was ik net thuis van een kust reisje. En ik moest wachten dat ik van het Ketoor een boot om de Oost zou krijgen.
En op de dag van de begrafenis van Tante Sien ging Kees het hele rijtje Familieleden leden  langs om de fam te condoleren. Allereerst stong daar natuurlijk ome Teun de man van tante Sien als eerste in de rij wachtende, die Kees met zijn droevige natte oogjes aankeek. Gecondoleerd ome Teun zei ik, hem in zijn zei porrend tegen hem. En hierna jij  hé?! Zei Kees, nou mate en na die woorden was wel effe heel doodstil in de Aula! Maar er is daarna niemand nooit meer geweest iemand geweest die, en hierna jij  hé Kees, tegen me zeiden. Van dat gezeik was kees gelukkig voorgoed af.   Groetjes Leen   Muziek man     


http://www.zeilclipper.eu/forum/viewforum.php?f=1

En hier boven de link het verhaal hier boven maar dan met foto's
« Laatste verandering: 21-11-2017, 09:19:59 door Leen » Gelogd

Recht zo die gaat
Leen
Scheepsjongen
**
Berichten: 40


Aardig zijn


Bekijk profiel
« Antwoord #16 Gepost op: 10-12-2017, 15:28:30 »

Mijn Papegaai Lonny

In Jan, 1962 vaarden met de Fendo in lijndienst van Rotterdam naar Londen. Met voornamelijk stukgoed en soms ook graan. En vaste prik was dat we kolen naar Rotterdam terug hadden.

En als we het stukgoed in het Victoria dock gelost hadden, vaarden we weer door de sluis van het Victoria dock naar onze volgende laadplaats, zo'n 15 mijl stroom afwaarts van de Thames om kolen voor Rotterdam te laden. En tijdens het vertrek maakten we in de sluis bij het Victoria Dock maakten wij een toch wel smerige hilarische gebeurtenis mee.
Want toen we net vastlagen kwam er smerige oude roetige stoomboot de Luanda uit Angola de sluis binnen gevaren, en die meerde tegen ons bootje aan. En Leo een van onze matrozen pakte de lijn van een grijnzende neger, en belegde die op onze achter bolder, waarna hij vol belangstelling naar boven kijkend, het zwaar onder het roest zittende schip bekeek.

Toen hij zo stond te kijken hoorde ik in de deur van onze machinekamer staande, een zwaar gorgelend geluid op de hoogte waar Theo stond komen. En Leo hoorde het ook want hij keek belangstellend naar de plaats waar dat geluid nou vandaan kwam. En het gorgelen werd steeds zwaarder, en op eens had ik in de gaten wat dat gegorgel echt   was. Dus ik riep Leeeoowww  maar toen gebeurde de catastrofe al, zwaar gorgelend en borrelend kwam uit  de wc uitlaad pijp van de Luanda een smerige dikke bruine smurrie zeg maar verse stront naar beneden gedonderd. Precies op de plaats waar onze Leo nog steeds naar boven stond te kijken, en even later droop dan ook van die vieze smerige smurrie die over onze Leo heen viel ! Mensen, mensen, wat zag Leo, er uit de dikke vieze bruine smurrie droop van Leo,s hoofd en schouders steeds verder naar beneden toe. Ik heb daarna gauw onze dekslang klaar gelegd, en water aan dek gegeven zo dat we eerst de vuilste smeerzooi van Leo af konden spuiten. Toen ik daar bij bezig was keek ik naar boven, en zag ik hoe de Kapitein van die boot met een breed grijnzende lach op zijn zwarte gezicht naar het tafereel van de afspuitende Leo stond te kijken . En toen de LUANDA door het groene licht door de net geopende deuren van de sluis de Thames op vaarde, gaf de kapt van de Luanda  een lange gillende stoot op zijn stoomfluit. Nou mannen dat was  me daar wel een aardige vent hoor die kapt van de LUANDA!!
 
En nu komt  mijn papegaai Lonny in het zicht! Want Lonny had ik al een tijdje op de Fendo aan boord. En dat beest kon zo godlasterlijk vloeken en dat was met geen pen te beschrijven. Ik had Lonny namelijk van een ouwe maat van de Elias mijn vorige schip overgenomen. Omdat hij een Job aan de wal had gekregen, en daar hij school gaande kinderen had was hij Lonny nu liever kwijt dan rijk. En Lonny spreekt zo als je al weet Meester nou niet bepaald stichtelijke taal. En ik moet er niet aandenken als de kinderen of andere familieleden dat gevloek van die vogel te horen zullen krijgen. Dus neem jij hem maar, en ik hoop dat je nog veel plezier aan die oude vloekende zuipvogel mag beleven. Nou kon Lonny inderdaad heel liederlijk vloeken als hij de pest in had, en van een klein scheutje whisky was Lonny ook niet vies.  Maar hij  had ook een paar hele intielegente  eigenschappen. Hij was namelijk ook een ongelooflijke goede tolk, van uit het Engels naar het Nederlands en andersom. En als de loods in Londen aan boord kwam, zat Lonny net als altijd steevast op de buitenring van het stuurrad [ ja dat hadden we toen nog ! ] met zijn kop schuin naar de loods te kijken. En als de loods het Stuurhuis binnenstapte zei Good afternoon Gentlemen, dan vertaalde Lonny prompt : met zijn krassende stem   'Goede middag heren' en dat vond zo’n Loods dan hartstikke leuk dat zo,n vogel dat kon. Dus toen we de sluis van  het Victoriadok uit de Thames op vaarden om een paar mijl verder de Thames af  kolen te gaan laden, zei onze loods dan na een tijdje, “little starboard”  tegen onze man aan het stuurrad. En Lonny kraste prompt  een beetje stuurboord!  Even later de loods dan weer: ”right that goes”, waarna Lonny dan: 'recht zo die gaat' met zijn bek wijd open waar zijn dikke grijze tong uithing kraste. De loods na een poosje: ” litle portsite” en dan Lonny  weer: ”beetje bakboord,” en
dat ging zo door tot we bij de installatie die er kolossaal groot uitzag kwamen, waar we onze kolen moesten laden.

En zo vertaalde Lonny vele loodsen van uit het Engels Frans en Spaans, wat de vele loodsen wel konden waarderen. En ook op zee varende zat Lonny steevast op de buitenste stuurradring, en als onze roerganger het schip wat bijstuurde liep Lonny wat tegen het stuurrad op om er niet van af te flikkeren. Nou had je roergangers en roergangers zo ook bij ons, want  als we buiten waren dan ging onze Lonny vaste prik een tukje doen. En met een goede roerganger aan het roer ging dat best. Lonny liep dan zijn tukje doende een stukje op, indien dat nodig was. Maar owee als de man te roer er een potje van maakte dan kon die zijn lol op. Dan begon Lonny te schelden en te krijsen zoals ”vuile hoerenzoon” stinkende zwans steddy, ,steddy, verdomme” krijste hij dan, met zijn vleugels wijd uitgespreid onder aan het stuurradrad hangende. En nog veel meer van zulke liederlijke uitdrukkingen die hij in de loop der jaren aan boord van allerlei schepen gehoord had, kwamen uit zijn wijd geopende snavel. En als de betreffende  roergangen het scheepje dan weer voor lange tijd op koers had dan hoorde, je Lonny niet meer, alleen nog een zacht gemompel wat we niet konden verstaan.

Hier boven een sleep boot met de door mij bedoelde Barge's die in het verhaal voor komen. Het is wel is waar een dikke vijftig jaren later maar de Barge's zien er nog steeds het zelfde uit. Alleen de Sky line, en de kades van Londen zijn wel heel veel veranderd.
En nu pak ik het verhaal weer verder op, Lonny hebben we nu even gehad,
en gaat het verhaal verder bij de kolen installatie die er kolossaal uitzag !!
En waar we onze kolen moesten laden. Het was een grote hoge installatie die zo als ik de volgende dag merkte, een voor ons verrassende werkwijze had. Wij lagen aan de binnenkant aan de walkant afgemeerd. En aan de buiten kant lag zo,n beroemde  Engelse Barge deze werden met sleepboten  getrokken, en er werd ook allerlei andere  lading mee vervoerd dan alleen kolen. En in dit geval was het onze lading kolen, en aan gezien we duizend ton moesten laden lagen er twee van die barge's  ieder met vijfhonderd ton [ Baarsjes zo als ze door ons Nederlanders benoemd werden ] klaar om  ons  van duizend ton kolen te voorzien . En in iedere Barge zaten vijfhonderd ton kolen, dus vijfhonderd ton in het achter ruim, en vijfhonderd ton in het voorruim.  En aan gezien ik daar nog nooit kolen geladen had was ik erg nieuwsgierig hoe dat in zijn werk zou gaan. Dus de andere morgen om zeven uur ging de hele poppenkast van start, en op een zeker moment ging het dan echt gebeuren. En met sissende stoomwolken   [want de hele handel werkte toentertijd nog op stoom. Zag ik tot mijn verbazing de hele Barge uit het water omhoog komen , het vuile Thames  water regende kletterend naar beneden toe. Toen de Barge helemaal boven was stopte hij even, en begon zich toen op zijn bakboordzij om te draaien, en even later begonnen de eerst kolen met zwarte kolengruiswolken  over ons hele schip neer te dalend, om daarna donderend   in ons achterruim te verdwijnen. Terwijl er nog dikke wolken gruis en stof nog boven de Fendo hingen, was de lege Barge al weer op weg naar beneden toe. En daarna vaarde de lege bak met een sleepboot weg voor zijn volgende lading waar dan ook. Terwijl de volgen sleepboot de tweede en gelijk ook de laatste barge onder de laad installatie trok.  En het hele spel van het op die manier kolen laden zich nog een keer herhaalde. En toen dat gebeurd was verhaalden we  zwart van het roet  wat naar later bleek ook haast in het hele schip te zitten. Naar de kade toe om zee klaar te gaan maken, en ook het hele dek schoon te spuiten. Wat geen sinecure was maar gelukkig viel het in de gangen, en onze hutten nog wel mee, want daar had de zwarte roet geen smerige schade aan gericht. Maar het kombuis met onze twee scheepsmessen en de salon van onze ouwe zagen er niet uit, dus onze Kok Hans Myer met onze bediende, en nog twee matrozen waren druk bezig om de hele handel weer schoon te krijgen. Want over al op de plafonds wanden banken en eet tafels en nog meer zat een dunne laag roet geplakt. Dus dat was soppen geblazen want s,middags moest er als het enigszins kon ook nog gegeten worden, maar pas een maand later van het hele kolen gebeuren, konden we pas zeggen dat de hele klus goed geklaard was. En gelukkig was in de vetloods alleen de bovenkant  flink smerig, maar ik met  nog twee Wtk,s waar door de scheepsbemanning altijd lachend werd gezegd,  [ Wtk.s! nou werken kunnen ze niet kunnen ze niet! En Tuig is het !! En kunde hebben ze al helemaal niet. Maar een geintje moest kunnen, en de jongens meenden het niet kwaad. Maar onze klus was toch nog gauw geklaard.   

En daarna zijn we gelukkig weer vaste dienst naar Parijs Londen,en visa versa Kopenhagen gaan varen. vr gr  Leen


http://www.zeilclipper.eu/forum/viewforum.php?f=1

En hier de link voor de foto's mensen!  Smiley Leen B
« Laatste verandering: 10-12-2017, 15:32:47 door Leen » Gelogd

Recht zo die gaat
Pagina's: 1 [2] Omhoog Print 
« vorige volgende »
Ga naar:  


Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006, Simple Machines LLC Valid XHTML 1.0! Valid CSS!