Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.
22-06-2018, 07:26:29
Startpagina Help Zoek Inloggen Registreren
Nieuws: Moppetrommel is vernieuwd http://www.allesoverscheveningen.nl/moppen

+  Vraag en antwoord & Wie wat waar
|-+  Recente berichten
Pagina's: 1 2 3 4 [5] 6 7 8 9 10

 41 
 Gepost op: 01-06-2018, 11:22:04 
Gestart door zier - Laatste bericht door Jan de Reus
GY91 Lord Beatty

De motortrawler Lord Beatty is in 1956 onder bouwnr 281 bij de Duitse werf Rickmers uit Bremerhaven  gebouwd voor de rederij Lord Line Ltd uit Hull. Het schip had het visserijnummer H112.

Het schip is op 15 december 1955 te water gelaten en kwam in 1956 in de vaart.

Inhoud:  697 bruto ton
Lengte: 189 ft (57,6 m)
Breedte: 31,8 ft (9,7 m)

Het schip beschikte over een dieselmotor met een vermogen van 1400 pk.
Schipper Walt Lewis heeft met de  Lord Beatty in 1957 en in 1958 de Silver Cod trofee gewonnen.
In 1963 is de Lord Beatty aan Northern Trawlers Ltd uit Grimsby verkocht. De naam bleef ongewijzigd maar het visnummer werd gewijzigd in GY91.

In 1976 is het schip gesloopt.

Jan

 42 
 Gepost op: 01-06-2018, 08:43:16 
Gestart door vreemdeling - Laatste bericht door vreemdeling

­De motor trawler Ross Jaguar.  No, 2

Een nieuw dek zou er moeten worden geconstrueerd aan de voorzijde van het dekhuis en aan weerszijde van het dekhuis naar achteren lopend , om aansluiting te krijgen met het bestaande bootdek.
Er was geen behoorlijke entree op het schip, zodoende werd er een achter salon gebouwd om een beschutte ingang te verkrijgen naar de salon en de comfortabele recreatie ruimte.
De drie masten werden vervaardigd van staal, het onder gedeelte van de mast ongeveer 60 voet lang en een tweede mast gedeelte van nog eens 30 voet lang
En grote aandacht werd er besteed aan de ontwerp details, de voorbereiding en de plaatsing van de masten..
Nieuwe dekgedeelten werden geconstrueerd boven de achter salon en boven de kapiteins hut en het gebied waar de schoorsteen was weg gehaald..
Nieuwe stutten met leuningen van Depelle hardhout werden geplaatst rond de nieuwe dek locaties, op de trappen en op het  bovendekse wandel gedeelten..

De uitdaging  was toen nog, om een goede zeilmaker te vinden..
Prijzen werden opgevraagd bij zeilenmakers in Hong Kong, Singapore, Australie ,Engeland en in Holland..
De firma United Baltic Sails in Holland werd gekozen voor hun ervaring in de zeilmakerij voor veel van de grote zeilschepen, hun kwaliteit van de afwerking en de prijs..

Het inrichten  beneden deks van de  nieuwe dekken aan SB en BB  was een lange en  moeilijke taak.
Nieuwe accommodatie werd  gebouwd aan SB een BB zijde , een nieuwe messroom, een geheel  veranderde kombuis, een wasserij , een vries kamer en  verfraaiing van de beide badkamers..
De CAM Jaguar had haar eigen  dynamo's die door DC kracht werden gevoed en wat gebruikt werd voor het stuurgerei, de hoofd pompen, brand alarm, noodverlichting en algemene  licht voorziening,  door gebruikmaking van  110 volt lampen.
Daar er een beslissing was om moderne apparaten te installeren, voor verwarming en licht en om ook gebruik te kunnen maken van alle  elektrische  gereedschappen, was het nodig om een  een grote 240 volt dynamo aan boord te installeren
Een 240 volt dynamo aan de wal, verzorgde voor de stroom voorziening in het eerdere begin van de verbouwing..
De Jaguar kon nu gebruik maken , als aanvulling op de 110 KW  DC dynamo's, van de 240 volt voorziening voor hete baden, was automaten en drogers, vries- en koel ruimten, de kombuis met twee ovens, kookplaten, magnetron, de uitvoerige verlichting en de verwarming van de hutten, indien nodig..
Er werd ook een vers water installatie geplaatst in de machine kamer, om altijd, op alle momenten,  de kwaliteit van het water te verzekeren, zonder de voorziening van de wal nodig te hebben.

Uitgebreide werkzaamheden, die uitgevoerd waren voor de nieuwe en bestaande  hutten,  zorgden er voor, dat er nu acht twee persoon en vier één persoon hutten waren..
Het visruim gebied zoals het gecreëerd was in de eerste levens fase van de Jaguar, was nu veranderd in een sportzaal, bibliotheek, vloer ruimte voor de naaimachines voor zeil reparaties, een zeil opslagplaats en twee kantoortjes..

Gedurende de winter periode had Ron de uitlaatpijpen van de twee  110 volt generators veranderd, zodat nu het uitlaat water uit het schip werd verwijderd aan de BB. zijde..
In haar eerste en twee levens fase waren de pijpen van de uitlaatgassen van het schip. verzameld in de schoorsteen van het schip.
De schoorsteen was  nu weggehaald en de vroege stages van de veranderingen, maar nu eenmaal de  achtermast met de zeilen waren voorzien, was het nodig, dat de uitlaatpijpen weer werden samen gevoegd beneden het hoofddek aan BB zijde.
Het ontwerpen en de constructie er van had een aantal weken in beslag genomen, maar het was een van de werkzaamheden die in de winter periode kon worden uitgevoerd..

Wij zouden graag van personen  met ervaring op grote zeilschepen .inlichtingen willen horen, welke geacht worden  dat zij iets bij kunnen bijdragen met hun ervaringen op ander terrein, over het koken, dekbemanning en werkzaamheden zoals schilderen en vernissen..

Helen Devereux


Het gedicht  Cat Boats, werd geschreven door Keith Forden ( Zwager ) van Ron en Helen, Devereux, terwijl hij werkte bij het uitzetten  van hutten  op de nieuwe dek gedeelten van de Jaguar.

­The CAT boats

The cats were waiting in their lair.
The mighty 'Jaguar' was there
Tiger, Panther, Puma and Civet,
Jackal, Couger, Cheetah and Genet,
Lynx, Leopard and even a Zebra.

They fished up near the Faroe Isles,
These sturdy little ships,
Caught, Plaice and Cod and Haddock,
To make their fish and chips.
They fished by night and fished by day,
Caught fish for all the land,
When the fish ran out, they shook their heads,
They simply did not understand.
They painted them red, when the fishing was done,
How grand they looked, out there in the sun,
The ships at the docks , the crews in their digs,
On standby, to save, the men on rigs.
Now the Cat Boats have gone, so far and wide,
No more will they sail, out on the tide,
To Portugal, Spain and the breakers yard too,
They have all gone, except for a few.
Puma lies beneath the sea, Tiger lies beside the quay,
She's there for everyone to see,
The one that is left , stands proud and tall,
For she is the winner, over them all,
Now she is ready to sail the seas,
Her mighty sails will fill by the breeze,

Over the oceans she will soon roam,
Like a Jaguar encircling it's home.
Sail on forever, Jaguar, sail on.
Keith Forden
1997


De " katten " lagen te wachten in hun leger,
De machtige Jaguar was daar
Tijger, Panter, Poema en Civet
Jakhals , Couger, Cheetah en Genet
Lynx, Luipaard en zelfs een Zebra.

Zij visten bij de Faroer Eilanden,
Deze solide kleine schepen.
Vingen schol, kabeljauw en schelvis
Om Vis en Chips te maken.

Zij visten 's nachts  en visten overdag.
En vingen vis voor het gehele land.
Toen er geen vis meer was, schudden zij met hun hoofd
Zij begrepen dat eenvoudig niet.

Zij schilderden de schepen rood, toen de visserij was afgelopen
Hoe geweldig leken zij toen., daar buiten in de zon.
De schepen in de haven , de bemanning op hun plaats.
Bij de stand-by, om te redden, de mannen in de tuigage..

Nu zijn, zover men kan zien, de CAT boten er niet meer, 
Zij zullen nooit weer op het tij vertrekken
Naar Portugal, Spanje.maar ook naar de sloop werven.
Zij zijn allemaal verdwenen, behalve een paar.

De Poema is gezonken, De Tijger ligt langs de kade,
zij ligt daar, zodat iedereen haar kan bezoeken..

De enige die overblijft, staat er trots en groot,
Want zij is de winnaar over hen allen.
Nu is zij klaar om de de zeeen te bezeilen.
Haar machtige zeilen zullen door de wind worden gevuld.
Over de oceanen zal zij ronddwalen,
Zoals een Jaguar haar nest omcirkeld.

Blijf altijd varen, Jaguar , blijf varen. !

Keith Forden
1997.

Einde.

 43 
 Gepost op: 01-06-2018, 08:42:11 
Gestart door vreemdeling - Laatste bericht door vreemdeling
De motor trawler "Ross Jaguar "   No. 1

De Ross Jaguar, de derde trawler van de uiteindelijke vloot van  de twaalf  "Katachtige " klasse trawlers, werd te water gelaten door Mevr, R. Haynes op de 31ste  Mei 1957.
De Ross Jaguar  was  no. 1423 van de scheepsbouw werf van Cochrane & Sons in Selby Yorkshire, die gebouwd werden voor  de Derwent Trawlers Grimsby Ltd., de moeder maatschappij van de Ross Groep Ltd..
Nadat haar uitrusting compleet was, arriveerde zij  in December 1957 in Grimsby.
Op de 10e December 1957 beëindigde de Ross Jaguar haar snelheid tests op de rivier de Humber en bleef de nacht over in de haven van Grimsby liggen.

Twee dagen  later vertrok zij voor haar eerste reis in de visserij, op de Noordzee, onder commando  van schipper J.Sheader, die eerder schipper was op een 30 jaar oude  stoom trawler..
De eerste lading vis werd op zaterdag de 21 December aan wal gebracht en bestond uit 150 kits vis, voor een 10 daagse reis.
Zij besomde £ 834.
In overeenstemming met de douane werd de opbrengst van de eerste kit vis gedoneerd aan het Grimsby Visserman Onafhankelijke Fonds.
Het was een kit schol en werd  afgeslagen door Dhr. Cyrel Moody, hoofd verkopen voor de
Trawlers Grimsby Ltd. aan dhr. Harry Hills, een van de  kooplieden van de  visaankopen van de Ross Groep..
Dhr, Moody overhandigde hem ook de  gewoonlijke fles whisky..
Hiermede  begon de Ross Jaguar aan haar `Eerste Leven ` als een Dichtbij en Midden Afstand  diesel vis trawler.

De naamgeving van deze `Katachtige `klasse  trawlers is een apart interessant verhaal.
Een groep leerlingen van een Grimsby school, benaderde de Ross Groep en vroeg hen of zij de namen mochten verzinnen van de trawler uit de `Katachtige ` familie van de grote katten., voor de twaalf stuks nieuwe trawlers..
De namen werden na lang nadenken en overwegingen , door de kinderen voorgesteld. en het resultaat hiervan, waren de volgende namen.
Tijger, Luipaard, Jaguar,  Panter, Cougar , Jachtluipaard, Lynx, Jakhals, Poema, Genet, Civit en uiteindelijk Zebra..

Wie kan ontkennen dat dit kind met haar onschuldigheid en openhartigheid, de naam Zebra toe voegde aan de lange rij van de `katachtigen ` en zodoende kwam er een Zebra in de rij van de katachtigen.

Bij de vorming  van de Britse Verenigde Trawler  ( B.U.T ) in 1969 , kreeg de Ross Jaguar, samen met al de andere schepen van de groep, een kenmerkend  schoorsteen merk.
Een brede witte band op de zwarte schoorsteen met in de witte band het onderschrift BUT in donkerblauwe letters.

Van alle boekhoudingen onderscheidde de Ross Jaguar zich als een zeer succesvolle  midden afstand trawler.

Met de staat van de visserij bedrijfstak in 1982, werd de eens zo grote trawler visserij vloot  drastisch verminderd in de vooravond van de derde en uiteindelijke ,  meest  schade veroorzakende,  "Kabeljauw "oorlog.
De BUT maatschappij  werd genoodzaakt zolang mogelijk met de visserij door te gaan en hield haar vloot op zee.
Het gaf wat  weinig  uitstel,. maar de tijd liep ten einde.
Alle elf trawlers van de overblijvende Cat klasse ( de 12e trawler, de Ross Puma ontmoette een eerdere en uiteindelijke dood, toen zij op de 1e April 1968 schipbreuk leed bij Hoy in de Pentland Firth., bleven doorgaan met de visserij en de Ross Cougar had de eer , om de laatste trawler te zijn de haar lading vis aan wal bracht in Grimsby in Juli 1985..
Er was geen ontsnapping  meer mogelijk, door de sterke  realiteit dat de visserij  industrie  voor de conventionele  trawlers, tot een einde was gekomen,.

De CAM Scheepvaart  deed een bod op BUT, om de schepen te verkopen voor gebruik in de olie industrie als bevoorrading schepen en de contracten hier voor, werden in Januari 1985 uitgewisseld.
Het eerste leven van de CAT boot Jaguar  was ten einde en aan het verbouwing werk voor haar nieuwe leven , werd begonnen..


Het Tweede leven van de Cat boot Jaguar.

De verandering van de Ross Jaguar tot een  olie bevoorrading en standby schip, nam ongeveer drie maanden in beslag en ook, werd haar een nieuwe naam gegeven.
Voortaan heette zij "CAM Jaguar."

De galgen, de bolders, de trawl winch, de hoofd mast en de luiken van het visruim werden  van het dek verwijderd.
In het visruim, werden de spanten ingekort tot ongeveer vier voet in hoogte, om steun te kunnen geven aan een namaak vloer.
Het midden visruim luikhoofd werd  vervangen door een overdekte toegang en een trap, die toegang gaf. naar de  nieuwe overlevings- ruimte. voor drenkelingen
Een namaak plafond en wanden veranderde het oude visruim in een heldere  keurige ruimte voor de installatie van rijen stoelen naast elkaar, die vast gezet waren in de vloer, in een stijl  van een bioscoop.
Ook werd er een kleine hospitaal ruimte , compleet met een bad, geïnstalleerd..
Grote roestvrij stalen urnen op centraal gelegen kastjes  waren er , om heet water en soep te kunnen verschaffen.
Twee grote elektrische warmte "blowers" zorgden voor warmte in de overvloedige open ruimte.,
De CAM Scheepvaart Maatschappij, plaatste twee boot davits op het nieuwe open dek, aan BB en SB zijde , waar eerder de galgen hadden gestaan.
Deze davits werden gebruikt voor de te water lating en het aan boord halen van de twee sterke motorische reddingsboten, die op hun bootsteunen stonden, aan weerszijde van het voordek..
Het vroegere bootdek was uitgebreid om ruimte te maken voor twee ladders.
Haar romp werd opnieuw geschilderd in de  "gevaren " kleur oranje, met een witte buiskap en witte biezen..
De opbouw aan dek werd van een grijzen kleur voorzien en haar schoorsteen marine  blauw met in witte kleur  het logo CAM.

Menig ex visserman was in staat om werk op deze "Stand - by "schepen te vinden, maar in de loop van de tijd werd het werk op deze schepen  beperkt.
De olie maatschappijen vonden dat hun kosten uit de hand liepen en bemanningen werden voor langere tijd weggestuurd.. Gedeeltelijk  kwam het door slapte in de olie industrie en ook  dat er nieuwe veiligheid voorschriften werden vereist voor stand-by schepen, om te worden uitgerust met twee  motoren, de tweede machine als boeg schroef..
De Cat boten waren slecht met een motor uitgerust en de Jaguar met een  Urston Hornsby 526 Kw
motor,
Het resultaat van deze van kracht zijnde nieuwe veiligheid voorschriften, was wel, dat de Cat schepen niet langer als stand- by schepen konden  worden gebruikt en het te kostbaar was om een tweede motor op elk schip te plaatsen
Gekoppeld met dit, was dat de olie  industrie aan het experimenteren was met de problemen van de rentabiliteit van de stand-by vloot, wat in twijfel was voor de CAM Scheepvaart Maatschappij.
De Cat boten vloot werd weer in de verkoop gezet.

Ron en Helen Devereux kwamen naar Engeland , op zoek naar een nieuwe soort levensstijl, in hun pensionering..
De zoektocht begon naar een  Hollands schip, een motor of  een zeilschip.
Ron en Helen wilden een schip met comfort als thuis en ook  groot genoeg om er mee te zeilen in nieuwe en interessante gebieden.
De romantiek van een zeilschip stond boven aan op hun preferentie lijst..
De schepen  die zij bezocht hadden, waren erg aantrekkelijk maar niet zeewaardig genoeg zoals zij wilden om nodig te hebben op hun reizen  in de Middellandse Zee, de oversteek naar Amerika en verder zuidwaarts naar Australie  en Nieuw Zeeland..
Per ongeluk wist een  yacht verkoper in het zuiden van Engeland over de verkoop van de CAM Scheepvaart Maatschappij vloot van de CAT  schepen.
Korte inlichtingen werden  verstrekt over hun grootte, bouw en staat van onderhoud..
Na een gesprek met de manager van de CAM Scheepvaart Maatschappij in de haven van Grimsby, verplaatsten de Devereux's zich naar het noorden, om de beschikbare schepen te inspecteren..
Er was een keuze uit acht schepen en na een  grondig onderzoek van prestatie verrichtingen, classificatie gegevens en een algemeen rapport over de reparaties van het schip zelf, werd de CAM Jaguar uitgekozen

Maar nu een beslissing nemen..
Waar moet de ombouw van de CAM Jaguar  in een driemast zeil schoener plaats vinden.?,
De optie was om haar naar  Australie te brengen voor de ombouw of een  haven te vinden aan de oostkust van Engeland , waar de werkzaamheden konden worden uitgevoerd..
De kosten om het schip  met behulp van de motor  terug te brengen naar Australie , waren te buitensporig.
In de visserij haven van Grimsby was uiteindelijk  plaats om het schip een ligplaats te geven langs de kade en waar de verbouwing werkzaamheden konden plaats vinden..
Er waren  nog maar weinig vissersschepen  in de haven en de CAM Scheepvaart standby vloot was ook al verkocht.
En er waren  genoeg ervaren monteurs, lassers en werklui in het dok werkzaam en beschikbaar en er werd besloten dat de verbouwing zou plaats vinden in de visserij haven van Grimsby.


Wordt vervolgd

 44 
 Gepost op: 30-05-2018, 15:55:20 
Gestart door G.Z.V. - Laatste bericht door G.Z.V.
 Tongue
 Er was eens.
         
                gzv

 45 
 Gepost op: 30-05-2018, 07:28:27 
Gestart door vreemdeling - Laatste bericht door vreemdeling
Stoom Trawler Evelyn Rose    No.2.

De Raad kan geen bewijzen vinden, dat bij dit ongeval gesuggereerd  kan worden, dat het ongeval  in elk geval  niet was veroorzaakt was of er toe bijgedragen had, door iemand van de opvarenden, die er bij betrokken waren, van het gebruik van alcoholische dranken.

Na de gesprek met de stuurman,  zoals reeds is omschreven, kreeg hij orders van de schipper, om te gaan kijken en te trachten de grootte van de schade op te nemen...
De stuurman verliet het stuurhuis, in gezelschap van de derde man en met de matroos van de zeewacht en gingen naar het voorschip, terwijl de andere twee naar het voorin gingen, om de  verlichting aan te steken..
Toen de stuurman over de verschansing keek, zag de stuurman dat een stuk van het  voorschip vrij, of bijna vrij, van het water was en keerde  vervolgens terug naar het achterdek, waar hij één van de machinisten zag., die hem vertelden, dat het achterschip vol water liep..
De stuurman stelde voor om langs een stuk tros vanaf het voorschip, zich naar de rotsen van de vaste wal te laten glijden.
De machinist echter, stelde voor, om de reddingsboot te water te laten, waarin  de stuurman toestemde en na de schipper te hebben geinformeerd van wat zij hadden voorgesteld om te gaan doen en hun gezegd werd om op te schieten, begon hij op het achterschip, met twee andere mannen, te trachten , de  reddingsboot te water te laten.
Echter, voor de reddingsboot te water kon worden gelaten, gleed het schip achteruit van de rotsen af..
De stuurman werd met het schip mee onder water gezogen, maar kwam weer , oven water en met de hulp van wat vis manden , was hij instaat naar de kust te zwemmen., terwijl hij onderweg nog een reddingsboei kon grijpen..
Hij kwam aan de wal en strompelde  naar de voet van de vuurtoren.
Een matroos, die ook bezig was geweest om de reddingsboot te water te laten en die een zwemvest droeg, kwam ongeveer kort hierna, op dezelfde plaats aan wal en kort hierna strompelde ook een stoker  de wal op..
De stuurman en de matroos gingen op weg, om te trachten. hulp te kunnen vinden, maar de omgeving was dun bevolkt en zij moesten een eind verder zijn, om hulp te krijgen..
Dhr. Henry, de beheerden van de Ardtornische landgoederen telefoneerde naar de politie en organiseerde  een zoektocht om zich naar het Ardtornish Point te begeven.
Een zoektocht met fakkels in de duisternis, ontdekte geen spoor van de Evelyn Rose of van enig overlevenden, maar alleen werd er een reddingsboei van het schip gevonden..
Een latere zoektocht bij daglicht, ontdekte  het lichaam van de stoker, die aan de wal had weten te komen, maar die uiteindelijk van uitputting was gestorven..

De stuurman verklaarde ook, dat, toen hij voor de eerste keer aan dek kwam, hij water zag schitteren door de kluisgaten op het achterschip.
Dat was tevens ook een goed bewijs, dat toen het schip de wal op voer, en er met het voorschip op bleef steken, het achterschip wat in de diepte drukte..
Volgens de mening van de Raad, liep de machine kamer al heel snel vol en dat gebeurde waarschijnlijk vanaf het dek ( wat is bevestigd met de gerapporteerde verklaring van de machinist, zoals reeds hierboven is verteld. ) en het gewicht van het achterschip veroorzaakte  ook, dat het schip eerst met haar achterschip van de rotsen af gleed..
Toen de machinekamer zich met water vulde,, zou zij vlug met haar achterschip eerst zinken, zoals de verklaring van de geredde matroos op aangaf, dat het zo gebeurde.

De Raad gaf een beangstigde  overweging, hoe het was met het aan de grond gelopen schip, met waarschijnlijk voor ongeveer de helft van haar lengte, zo dicht bij de wal, bij de heersende weersomstandigheden , dat twaalf leden van de bemanning, van de veertien, het leven er bij lieten.
Het is een natuurlijke reactie van een zeeman, dat als een schip vast loopt, getracht zal worden om de grootte van de  schade op te nemen, wat in dit geval ook werd gedaan..
Ofschoon er geen betrouwbaar bewijs was hoelang het duurde , tussen het vastlopen van het schip op de rotsen en het van de rotsen afglijden, is het duidelijk, dat het een korte tijdsduur was en terwijl, zoals het gebeurde, dat er meer levens gered hadden kunnen worden, als de drijvende reddingsmiddelen zouden los gesneden zijn en in de zee dreven. en het is gemakkelijk te begrijpen dat de bemanning aan boord van de Evelyn Rose, niet meewerkten aan het terug glijden van het schip van de rotsen, wat zo vlug gebeurde, zelfs al hadden zij er aan meegewerkt.

De schipper werd het laatst gezien in de radio kamer, die aangebouwd was aan het stuurhuis, Hij proberend Oban Radio Station op te roepen met zij radio telefonie installatie en zat waarschijnlijk gevangen, toen het schip ten onder ging..
Hoeveel leden van de overige bemanning die aan dek waren, op het moment dat het schip zonk, zal nooit bekend zijn, maar er is op zijn minst een mogelijkheid, dat er sommige van hen, op dat moment , naar beneden waren gegaan om hun zwemvest te pakken of wat van hun persoonlijke bezittingen.
Bij al deze omstandigheden voelt de Raad niet enig  tegengestelde kritiek die zou moeten worden toegepast op  iemand aan boord van de Evelyn Rose, in respect van de pogingen, die zijn ondernomen om hun leven te redden.

De belangrijkheid van goede en regelmatige  boot oefeningen die uitgevoerd moeten worden , zijn al benadrukt door  de Raad, in een aantal van de voorgaande  scheepsrapporten.
De moeilijkheden om het te doen, zijn goed gerealiseerd, maar nog eens weer wordt het gevoeld, dat het onze plicht is, de noodzaak er van te benadrukken van deze boot oefeningen, voor de veiligheid van de levens van hen die aan boord zijn..
In het geval van een trawler, waar de tijd die mag verstrijken tussen een ongeval en het zinken van een schip, wel eens heel kort kan zijn en de noodzaak van de snelle reactie om een reddingsboot te water te laten daarbij overeenkomstig is toegenomen
Het was reeds  in het bewijs verklaart, dat de situatie in Fleetwood in dit opzicht verbeterd was, maar ongetwijfeld blijft er nog veel over, wat nog moet worden gedaan en behoorlijke efficiëntie wordt nooit verkregen, zonder de samenwerking van allen, die er mee te maken hebben en verdere pogingen in deze richting zijn noodzakelijk,

Einde

 46 
 Gepost op: 29-05-2018, 11:57:46 
Gestart door koosje - Laatste bericht door vreemdeling
vervolg 2.

De namen van leerlingen uit mijn klas,van de lagere Koningin Emmaschool, die ik nog steeds weet te herinneren, zijn

Chieltje Rog             Dochter van melkventer, wonende in de  Katwijkstraat
Rietje Taal                Dochter van visverkoper en van een  moeder nettenboetster, wonende in de
                                  Noordwijkstraat, hoek Katwijkstraat.
Anneke Thibout       Dochter van een poelier / wild winkel ., wonende in de Stevinstraat
Sarie van de Zwan    Dochter van huisschilder, wonende in de IJmuidenstraat
Miep Kok.                Weeskind uit wees tehuis  Mevr. Roosje., Hoek Duinweg.
Arie de Heijer           Zoon van schipper van een logger uit Vlaardingen       Messstraat ?  Na enkele                               
                                   jaren verhuisd,waarschijnlijk naar Duindorp
Cor. Spaans               Zoon van een motordrijver, op een logger. Na 1936 /37 ook verhuisd.
Kees Jongejan           Zoon van ex visserman, later matroos Grote Handels Vaart  ( been afgekneld
                                  en  invalide verklaard. ) , wonende in de Noordwijkstraat
Arie de Jager             Zoon van koetsier / wagenvoerder  bij vervoer bedrijf Thijssen.
Joop Net                    Zoon van klerk, gescheiden ouders , wonende in de Bosschestraat
Chris Meijer              Zoon van een directeur.stomerij / fabriek in Gevers Oosterstraat.

Kees Jongejan heb ik later na zo'n 30 jaar nog eens ontmoet en is nu al reeds lange tijd overleden,  en met Joop Net heb ik nog weleens correspondentie gevoerd per e-mail, toen ik voor het eerst iets op deze site van Scheveningen had geplaatst.( rond  2009  )

Hieruit blijkt ook al, dat de leerlingen afkomstig waren uit een gemêleerd gezelschap en dat er in deze buurt niet overwegend visserlui woonachtig waren.
Van de 11 personen , waren er slechts twee leerlingen uit  vissers gezinnen.
Als je zo deze lijst  bekijkt, dan bestond  de schooljeugd dus echt niet alleen uit kinderen van vissers. of werkzaam bij de visserij industrie , maar ook diverse kinderen uit de wijken van het  Belgisch Park.
Wij hadden toen nog half jaarlijkse klassen, als je geboren was voor 1 September of erna.
Lagere onderwijs kon worden genoten op de Christelijke Koningin Emmaschool in Stevinstraat / hoek d ' Aumeriestraat en een R.K..lagere school in de 2e Messstraat. en een openbare school in de Neptunusstraat.
Een openbare kleuterschool was er  in de Rotterdamse .
Er was wel een Che. kleuterschool in de Gondelstaat, waarvan mevr. Plaatser de directrice was, maar hier voor moest betaald worden en dat hadden veel mensen niet.
Ondanks onze verhuizing, zijn wij toch de Koningin Emmaschool trouw gebleven en op een bepaald moment, zaten de vier broers tegelijk op dezelfde school., wat ook nog zichtbaar is op een foto. De vier gebroeders in een bank.

Ofschoon de Badkapel dicht in de buurt was, werd er door mijn ouders toch nog steeds in de Oude of Nieuwe kerk gekerkt..
Waarschijnlijk voelde men zich niet erg thuis in de Badkapel.

Winkels in de buurt.
In het stukje Haringstraat tussen d ' Aumeriestraat en Messstraat, een klein winkeltje in een huis, wat gerund werd door een weduwe in klederdracht. ( geen Scheveningse dracht), maar gekleed in  een "baksen lijf ",de klederdracht  van de burger maatschappij of  van de Zeeuwse eilanden.?
Het winkeltje was altijd geopend, behalve op Zondag.
Erg nuttig in noodgevallen.

Groenteboer Daas op de hoek Haringstraat en Soetenstraat.
Zuivelwinkel op hoek Stevinstraat en Soetenstraat.
En verder de winkels aan de westzijde van de Stevinstraat , naast de openbare school, nu Schevenings Museumtram. Simon de Wit en Jamin
In de Renbaanstraat was ook nog een "water en vuur winkel ".. erg in trek op Maandag, om daar je hete water te gaan halen voor de was..
Deze winkel was ook in trek bij de jeugd, want daar kon je voor 1 cent snoep kopen..
Menige cent voor de zending , meegegeven door de ouders voor de zending collecte op school, is hierin dit winkeltje aan snoep besteed.
Wat ook het geval was bij het kleine "huiswinkeltje "in de Haringstraat, waar je ook voor 1 cent snoep kon kopen./

Deze water en vuur zaak, was er nog steeds na de oorlog en menige leerling boetster is op pad gestuurd vanaf het boetsterveld bij de watertoren, om met een ketel,waarin reeds de koffie was uitgemeten,, op pad te gaan om heet water te gaan halen om op de koffie te schenken, zodat de boetsters ook hun "bakje troost "hadden bij de maaltijd.

Maar veel van de dagelijkse boodschappen werden toen aan huis bezorgd
Je had de bakker aan huis, de melkboer, de groenteboer en zaterdags de slager.
En zelfs de petroleum man, want ik weet niet of wij toen al een gas aansluiting in huis hadden en alles nog op de diverse meer pits petroleum stellen moest worden gekookt.
En ook bij de wekelijkse bad beurten in de koude winter maanden, moest warmte woorden bijgestookt uit de petroleum kachel.

Einde

 47 
 Gepost op: 29-05-2018, 11:56:20 
Gestart door koosje - Laatste bericht door vreemdeling
d 'Äumeriestraat

Heel toevallig kwam ik op de site "straten en hofjes " terecht en zag ik wat correspondentie over de
 d' Äumeriestraat...
Veel viel er niet te lezen en te vertellen over deze straat.
Maar het sprak mij wel aan, omdat ik daar, in die straat, in 1929,  ben geboren en ik er gewoond heb tot  rond 1936, waarna wij verhuisden naar het slop van " Maerte Sukker " in de Marcelisstraat..

Wij woonden op no. 69 , op de hoek van de d 'Aumeriestraat  en  de Seinpoststraat. en het huis heeft na al die jaren, nog steeds hetzelfde huisnummer, dus is er in deze straat weinig veranderd.

Na mijn geboorte zal het huisje wel groot genoeg zijn geweest voor een echtpaar met twee
kinderen , zeker als je in vergelijking neemt het huisje waar uit mijn ouders vandaan kwamen, in een slob, aan de Messstraat, in het gedeelte tussen Haringstraat en Seinpoststraat, tegenover de bebouwing van het rederij complex J.J. v.d Toorn,waar zij inwonend waren bij de grootouders van mijn moeder., waar ook nog mijn oudere broer was geboren.
Toen was er dus ook al een huizen tekort.

Het huisje was wel klein en na nog eens twee gezins uitbreidingen na mijn geboorte, werd het huisje dan ook te klein. en zeker toen mijn moeder ook nog eens opgescheept werd met vier zieke kinderen, die tegelijk de mazelen hadden, van respectievelijk , 1, 3, 5 en 7 jaar oud en zij er alleen voor opdraaide, voor de verzorging van deze zieken,, daar mijn vader op zee was.
Ik kan mij de indeling van het huisje niet meer herinneren, maar ik denk dat er een huiskamer was met een raam aan de Seinpoststraat en een raam aan de d'Aumeriestraat. en twee kleine slaapkamers en verder een openlucht ruimte , een "plaatsje ", waar gekookt  kon worden en de was  kon worden gedaan.

Maar voor ons gezin, bestaande uit vier jongens, was er vol op nieuws te beleven in deze straat, zover zij alleen al de straat op mochten, om te gaan spelen.
Ons gezin bestond uit  vier jongens, die resp. in 1927. 1929, 1931 en 1933 werden geboren, plus vader en moeder.

Tegen over ons huis waren de gebouwen van rederij J..J. v.d. Toorn en bijna naast ons huis, aan de Seinpoststraat, de gebouwen  van rederij Roeleveld. en voor ons huis , langs de Seinpoststraat nog een dode arm van een kanaal..( Ik meen mij te herinneren dat het toen ook wel het "{ balken gat werd genoemd", daar er wel eens boomstammen in het water lagen voor de houthandel Vos.
De dode arm van het kanaal aan de Neptunusstraat, heette toen "het schelpen "gat, waar de schelpen vissers hun schelpen in opslag hadden, wat later per binnen vaartuig werd afgevoerd.

Dus voor ons jongens, op een wat oudere leeftijd, een grote bron van vermaak en onderzoek.
maar voor menig ouderpaar ook een grote bron van zorg
Het kanaal voor ons huis aan de Seinpoststraat, werd niet veel meer gebruikt..
Af en toe werd er wat hout aangevoerd per binnen vaartuig voor de houthandel Vos , in de Haringstraat, of een binnenschip met zout,  voor de rederijen bedrijven..
In dit stuk kanaal lag ook een woonark van de familie Hoos.
Zij hadden een kolenhandel, die uit een andere ark voor de opslag, werd gerund.. en vanuit deze ark over Scheveningen werd gedistribueerd per handkar of paarden tractie.

In de nateelt werd het kanaal ook vaak gebruikt om de vleten ( netten van de loggers ) schoon te spoelen., meestal nodig om broei te voorkomen in de netten.,
De netten werden dan vanaf de loggers met een boeren netten kar opgehaald en gewoon in het kanaal gedumpt.,
Door de aan de netten bevestigde kurken drijfmiddelen, dreven de netten aan de oppervlakte van
het kanaal en het zicht er op was erg verleidelijk om er op te gaan lopen., wat zeker zou uitlopen op een nat pak.
Waarschijnlijk door te grote aanvoer en waarbij de netten niet voldoende aandacht konden krijgen, werden zij vervangen door reserve vleten vanaf  de netten zolders, waarna de vleten als er meer tijd beschikbaar was, uit het kanaal weer werden opgehaald , werden gedroogd op het boetsterland en gerepareerd, waar nodig.

En natuurlijk was dat kanaal ook heerlijk om te kunnen schaatsen. en voor de toekomstige zeelui, het varen met een door familieleden gemaakt zeilschip van een klomp of van afgekeurde hoepels van halve wilgen tenen bij het gebruik van  de haring tonnen..
Ik kan mij nog heel goed herinneren dat een oom een schip had gemaakt, wat voor ons  jongens van  acht en zes jaar oud, veel te groot was om er mee te spelen en wij jammer genoeg dit mooie gemaakte schip aan wat oudere  neven  uit de familie, moest worden gegeven.

Het bedrijf oppervlakte van het J.J. rederij gebeuren, omvatte  het gebied begrensd door de Seinpost staat in het oosten, de d ' Aumeriestraat in het zuiden, de Haringstraat in het westen en de Messstraat in het Noorden.
Alleen was  er aan de oostzijde van deze locatie langs de Haringstaat een rij woonhuizen..
De ingang van het bedrijf was in de d 'Aumeriestraat en de netten zolders waren aan de Seinpoststraat, waar dan ook regelmatig de boeren netten karren de netten losten of laadden.
De haring pakkerij was aan de d'Aumeriestraat,  in het midden gedeelte van dit bedrijf complex en waar eveneens de kuiperij gevestigd was.
Dit was voor de jeugd wel het meest aantrekkelijke gedeelte van het bedrijf..
Hier werden de  nieuwe tonnen  voor de opslag van haring, gemaakt.
Hiervoor waren  benodigd de duigen, de bodem en deksel van de ton en de metalen banden voor het vorm behoud.
En voor de opbouw van de haring ton was ook warmte / hitte nodig en op diverse plaatsen in de kuiperij brandden er vuurtjes., wat voor ons jongeren , veel aantrekkingskracht had.
De duigen, de bodem en het deksel waren vooraf geprefabriceerd  in een fabriek en in de kuiperij moest dit tot een ton worden geformeerd.
Rond 1935 / 36 werden er  steeds meer de vrachtauto's gezien, die gefabriceerde tonnen uit de fabriek in Vlaardingen, aan de rederijen leverden.

Het gebouw van de rederij Roeleveld was niet zo indrukwekkend als dat van de rederij v.d. Toorn.
Er was echter  één zeer gevaarlijk punt bij deze rederij Roeleveld.
Direct na de entree aan de Seinpoststraat was aan de rechter kant een " taan put.".
Als deze taan put op hitte was gebracht om de netten te "tanen "( prepareren tegen rotting ) , was het levens gevaarlijk in de omgeving van de taan put en meestal werden de omwoners gewaarschuwd, om de kinderen binnen te houden, zodat er geen ongevallen konden  gebeuren.

Ook was er in de Stevinstraat, tegenover de openbare school nog een haring handelaar Knoester, waar haring verwerkt werd.

wordt vervolgd

 48 
 Gepost op: 29-05-2018, 09:08:59 
Gestart door Knorhaan - Laatste bericht door jacobcramer
uiteindelijk een mooie uitslag  1 en 2
die noteren we

 49 
 Gepost op: 29-05-2018, 01:29:57 
Gestart door Knorhaan - Laatste bericht door B@rtW.
Tergend met een snelheid rond de 2 a 3 knopen met een onderlinge afstand van rond de 145 meter op 19 mijl van de finish voor Team AkzoNobel en Team Brunel.

 50 
 Gepost op: 28-05-2018, 23:23:42 
Gestart door Knorhaan - Laatste bericht door Knorhaan
Niet alleen dobberen, maar ook terugdrijven.
Ze hebben slecht tij. Voor allebei dus tenenkrommend.
Vanmiddag was een "slimme" verslaggever, die aan Bouwe vroeg of hij het anker uit zou gooien als hij terug gedreven werd.
Anker zit verzegeld en bij gebruik in dit soort gevallen volgt er diskwalificatie.

Volgens de organisatie:
Terwijl het Race Village in Cardiff bruisend is met duizenden mensen, zijn zeilfanaten over de hele wereld (met name de Nederlandse) dolenthousiast, want wat ongetwijfeld een van de meest opwindende etappes van deze race zal worden, is ongetwijfeld.
Na bijna acht dagen intensief racen over de Atlantische Oceaan van Newport, VS, naar Cardiff, Wales, zijn zowel Team Brunel als team AkzoNobel nek aan nek.

K

Pagina's: 1 2 3 4 [5] 6 7 8 9 10


Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006, Simple Machines LLC Valid XHTML 1.0! Valid CSS!