Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.
23-07-2017, 02:39:52
Startpagina Help Zoek Inloggen Registreren
Nieuws: Moppetrommel is vernieuwd http://www.allesoverscheveningen.nl/moppen

+  Vraag en antwoord & Wie wat waar
|-+  Recente berichten
Pagina's: [1] 2 3 4 5 ... 10

 1 
 Gepost op: Gisteren om 16:55:17 
Gestart door C. Bal - Laatste bericht door zier
is kop voor door het breediep gegaan,bestaat net als de camaro uit 3 delen ,kan best begreipe dat ze in koppel willen varen want hij komt boven bonn vandaan.

 2 
 Gepost op: Gisteren om 16:36:44 
Gestart door C. Bal - Laatste bericht door zier
hier het eerste geladen koppelverband opweg naar beneden,zal net tijdens de kentering beneden wezen.

 3 
 Gepost op: 21-07-2017, 15:54:33 
Gestart door Leen - Laatste bericht door Leen
 ”In memoriam Appie”

Zo vrienden hier een verhaal over een triest ongeluk van Appie'
die bij mij op de  Oranje vaarde Appie was een ras echte Scheveninger, en matroos. Die  tijdens zwaar weer door een dwars over bakboord lopende golf, in het St George's kanaal overboord is gegaan. En toen  Augie, Gerrit, blauwe Henk, allen matroos zijnde, met stuurman Jan Don, Appie met onze  motorsloep uit het water hadden gevist was Appie helaas al verdronken. En de hele bemanning was kapot van Appie zijn dood. En toen we Appie daar zo op de kombuis tafel met zijn bleke gezicht  met van die diepe bleke rossige sneden, en ook de vele blauwe plekken die hij tijdens zijn val de plomp in opgelopen had zagen liggen konden we wel janken.
En we zijn toen  ook met toestemming van ons hoofdkantoor gelijk met Appie naar Scheveningen toe gevaren waar Appie woonde, om hem te begraven. 

Toen we op de dag van Appie,s crematie in de aula zaten te wachten, lag Appie in zijn kist voor in de Aula.  Die bedekt was met allemaal rode rozen, van Familie en bekenden. Want Appie was gek op rode rozen als hij naar zee ging kreeg Gieltje zijn vrouwtje steevast  voor ieder nummertje wat hij met haar had gemaakt had één Roos. Aan de zijkant van de kist waren heel toepasselijk acht kratjes Heineken bier door de maten neergezet. Dat was voor als Appie in het hier namaals dorst zou krijgen, en om dat de maten dachten dat er in het hier namaals geen Heineken bier te krijgen was, waren dan ook kisten Heineken 

Toen de muziek van het orgel een  psalm spelend, want Appie kwam uit een goede christelijke familie stopte. Klom er een man wat later Appie,s zwager bleek te zijn, het kleine preekstoeltje op. En na enig keelgeschraap begon hij Appie de hemel in te prijzen. En onze lieve Heer kon Appie de Hemel in, na deze aanbeveling als het ware niet meer weigeren. Na dat de man zijn zegje gedaan had pakte hij omslachtig zoekend een briefje uit zijn zak. Wat Appie ooit voor zijn dood volgens de zwager dan aan hem geschreven zou hebben. Hij lag het briefje voor zich op het daar aanwezige kathetertje, van het preekstoeltje. En begon het met zijn lange bleke benige hand vlak te strijken. Schraapte daarna een paar maal luidruchtig zijn keel, waarbij zijn grote adamsappel op en neer schoot. En begon het briefje met een monotone stem voor te lezen. Maar hoe verder hij kwam met het voorlezen van Appie,s brief. Begonnen wij te begrijpen dat Appie met die brief zijn hemelvaart  voor goed bij zijn familie verpest had.

Lieve vrouw kinderen en verdere familie, begon Appie,s Zwager.
En je kan het geloven of niet , ik zag Appie op zijn kist zittend naar ons grijnzen.
En vrolijk naar mij en de maten zwaaien.
Ik groet jullie allemaal ging de monotone stem van Appie zwager verder.
En ik  hoop een paar van jullie spoedig weer te zien, het allerliefst morgen nog. En de gene die ik graag spoedig weer wil zien, weten wel wie ik bedoeld.
Gieltje mijn vrouw waar ik veel van hield mag nog lang blijven leven om voor onze kinderen. Kleine Teun, Sientje en Anna te zorgen En nu kan ze ook met haar slippertjes doorgaan met, Daan P, mijn beste vriend nog wel.
En ik hoop dat mijn beste varens vrienden, onze Ouwe, de  Meester 1 en 2 de stuurman, Jopie de drinker, Augie Oei, oei wat lekker, Henk de blauwe, en Gerrit zwaar geschapen hier nu ook aanwezig zullen zijn. Mocht dat zo zijn dan vraag ik ze ons 'lijflied aan boord [ En wat doet een zeeman met Geld ] voor me te willen zingen.

En wat moet een zeeman geld.
Hij brengt het toch maar naar de hoeren.
Hij belegt het in de drank.
En moet daar verschrikkelijk van boeren.
En ook graag de rest van de vier coupletten.

Oei, oei Meester fluisterde Augie, dat word me wat, als we dat gaan zingen zit geheid, die hele familie van Appie op onze nek.
Daar we als niet familie achter in de Aula zaten draaide de hele familie zich naar ons om. En daar bij voelden we ons nou niet bepaald lekker bij al die starende blikken.
Ehhh zullen we maar dan maar naar voren gaan Meester? Vroeg blauwe Henk . Wat denk jij er van, zullen we het toch maar doen? We moeten Appie,s laatste wens toch ten gehoren brengen. 
Als jullie het allemaal willen dan doen we het mensen , zei ik tegen de maten. Het is tenslotte Appie,s laatste wens ja toch? Ik voor mij denk dat Appie op die manier ergens goed wraak voor wil nemen.

En de hoofdkraai vroeg aan onze ouwe meneer wilt u even bij de Organist langs gaan aan om aan te geven welke Melodie ten gehoren gebracht moet worden als de kist gaat zakken.
Ja zeker meneer dat wil ik wel hoor” zei onze ouwe en hij liep met de kraai mee naar achteren toe waar de Organist gesetteld was.
Toen onze ouwe na het overleg met de organist terug was, en op zijn plaats naast Appie,s kist stond.  Zette de organist de melodie in en zongen wij:
Wat doet een zeeman met geld.
Hij brengt het toch maar naar de hoeren en zo verder, En tijdens het tweede couplet, zat het grootste gedeelte van Appie,s familie, met afgrijzen naar ons te kijken. En toen hoorden, we een diep gerommel onder de kist vandaan komen, het klonk als of een grote Boeing zijn landingsgestel liet zakken, op het punt staande te gaan landen.
Oei Kap Appie wil er denkelijk uit riep Augi met paniek in zijn ogen naar de kist starend.

En daarna begon de kist met een rommelend geluid in de grond te verdwijnen. Op dat moment sprong Gieltje de vrouw van Appie krijsend op de kist. En gilde neee, neeeee, Appieeee  blijf toch hier Appieeeeee!!!!! Terwijl ze in een hevig ritme op Appie,s kist begon te slaan. En toen Gieltje op de kist zittend al haast in de vloer verdwenen was. Stopte die plotseling met verder de grond in te zakken. Om dat de hoofdkraai die de kist liet zakken van zijn verbazing bekomen was, en de boel stopte. Toen wij  Gieltje met zachte drang van de kist af hadden verwijderd, kon onze maat Appie als nog zijn reis naar de einder toe vervolgen. En hij heeft sommige van zijn familieleden, en ook zijn Gieltje die dacht dat Appie van niks wist wel flink tuk gehad.”
Ja  vrienden maar droefenis is nog geen reden om geen pilsje of wat dan ook te drinken, proost! Leen B

Zo mensen dat is een verhaal [ met een kleine rode draad er door ] maar voor de rest volledig door mij verzonnen En het heeft ook in 2004  in het Dagblad van het Noorden gestaan. En ook in het boek wat ik in eigen beheer heb uitgegeven. [ En aan goede kennissen van toen heb  uit gedeeld, want een uitgever vind je niet zo gemakkelijk, en als dat al zo is dan proberen ze je het vel over je oren te halen. En een  exemplaar van mij zelf heb ik aan een goede vriend van mij uit geleend, maar dat ben ik ook kwijt. Maar zo gaat dat in het leven aar het is goed zo mensen. Vr gr Leen B                                 
 


    Klik hier onder voor de foto's
   

    http://www.zeilclipper.eu/forum/viewforum.php?f=1

 4 
 Gepost op: 21-07-2017, 09:40:08 
Gestart door Lente12345 - Laatste bericht door m.taal
Beste Aart,
Ik weet niet of dit bericht te laat is.
Ik weet dat mijn vader daar geboren is en gewoond heeft.
Ik denk dat mijn neef Cor Spaans (ook daar geboren en gewoond) weet hier nog wel wat van.

 5 
 Gepost op: 21-07-2017, 08:06:52 
Gestart door vreemdeling - Laatste bericht door vreemdeling
Missie

Vervolg no.4

 Ander bezoekers aan de vloot waren de zgn. Copers, meestal vreemde schepen, hoofdzakelijk Hollanders en Belgen, die goedkope likeur en tabak verkochten, maar meer over  deze opzienbarende handelaars, verder in het verhaal.
Deze combinatie vaart bereikte haar hoogtepunt in 1880 en 90 jaren, toen  de Noordzee werd bevist door vloten zoals Leleu's de Columbiaan, oude Coffee Smith en Hewitt, allemaal uit Great Yarmouth en Gorleston, de Great Northern, Gamecock en Rode kruis vloten vanuit de Humber havens en twee vloten vanuit Lowestoft, die meestal uit enkelvoudige booteigenaren bestond en samen gegaan waren met de Brixham vloot.
Er waren ook kleine vlooteenheden vanuit Scarborough, Boston en Ramsgate.
De grootste vloot van allemaal, de Hewett's Short Bleu vloot, die haar basis in Gorleston had en deze bestond uit 170 zeil trawlers en het was heel gebruikelijk voor hen om 1500 of zo, mannen en jongens op zee te hebben, in één keer..

Het begin van het einde van de zeiltrawlers kwam in November 1877, toen een kapitein uit Purdy in Noord Shields, die eigenaar was van de schoep rader sleepboot Messenger, besloot dat ten gevolge van tekort aan werk voor sleepboten op de rivier de Tyne op dat moment, hij een boom trawl aan boord nam en probeerde om er mee te vissen om te zien of hij er een bestaan van kon maken,
Het bleek een groot succes te zijn, niet alleen omdat de hoeveelheid vis die er werd gevangen, maar door het gemak en de snelheid van de risico volle onderneming, dank zij de stoom machine.
Kapitein Purdy was eerst belachelijk gemaakt door anderen eigenaar en visserlui, maar toen hij bewezen had wat er gepresteerd kon worden, bedachten andere schoepen rad sleepboot eigenaars zich, slikten hun woorden in en één voor één rustte zij hun sleepboten uit met een trawl uitrusting..
De successen volgend van de schoepen rad sleepboten, begonnen  de reders te besluiten, om speciaal gebouwde schepen te ontwerpen.
De Great Grimsby en North Sea trawling maatschappij waren bij de allereerste, die twee ijzeren schroef schepen lieten bouwen in 1881 en 1882.
De Zodiac in Hull, kosten ongeveer £ 3000 en de Aries in Grimsby voor gelijkwaardige kosten.
Deze vooruitziende Maatschappij ging hier mee door en liet nog vier schepen bouwen in 1883.
Dat waren de Gemini,de Taurus , de Cancer en de Leo..
Ofschoon officieel trawlers, werden deze schepen ook gebruik als vis transport schepen naar de Humber vloot in de zomer periode, als deze vloot vissende was in de oostelijke Noordzee, hoofdzakelijk in en rond de Duitse bocht..
Hoewel van de eerste stoom trawlers niet werd verwacht door veel eigenaars en handelaars, dat zij geen levensvatbaar bestaan zouden hebben, ten gevolge van de hoge bouwkosten, de  zware onderhoud kosten en hun honger naar kolen.
Maar al spoedig werd hun waarde bewezen..
De boom trawl gebruikend, vingen zij gemiddeld drie tot vier keer zoveel dan de zeil trawlers, maar met de introductie van de Otter trawl, werden de vangsten tot wel acht maal groter dan de vangst van een trawl smack.
Daar meer en meer  eigenaars langzamerhand zich realiseerden over de capaciteiten van de stoomtrawlers, begonnen zij zelf maatschappijen te vormen om schepen te laten bouwen en wanneer zij al rijk genoeg waren , zij zelf een maatschappij vormden..
In de late jaren rond 1890 was de totale stoom visserij vloot gestegen tot ongeveer twee duizend schepen, met hun basis in de belangrijkste havens van de Britse Eilanden.
Wat effecten waren die de stoom veroorzaakte aan de zeil trawlvisserij, kan worden gezien in het feit, dat in 1883 er in de regio 3000 zeil vissers vaartuigen waren in Engeland en Wales, maar rond 1893 was het totaal reeds veranderd tot rond 2000 vaartuigen en in 1902 minder dan 1000 vaartuigen.

In Lowestoft, Brixham en Ramsgate hield de zeil visserij nog stand tot aan de 2e wereld oorlog en in  sommige geïsoleerde gebieden soms nog wel wat later., ofschoon de smacks die nu nog waren overgebleven, voorzien waren van een hulp motor..
Gedurende de 1e W.O. werden de restanten van deze grote vloot gedecimeerd door de Duitse U-boten, gewoonlijk tot zinken gebracht door kanon vuur of bommen, die aan boord werden geplaatst, nadat de bemanningen waren overgestapt in de reddingsboten.
Meer dan 170 schepen gingen op deze manier verloren, ofschoon er enkele Lowestoft smacks werden uitgerust als  Q schepen.( Vissersvaartuigen vermomd als oorlogsschip )
Deze schepen claimden wel dat zij acht kust duikboten  buiten werking hadden gesteld, door ze tot zinken te brengen of deze zwaar beschadigd hadden...
Een ander resultaat van deze snelle opkomst van de stoom trawlers, was de onvermijdelijke afname van de combinatie visserij., daar de schepen niet zo afhankelijk meer waren van een kotter die hun vangsten naar de markten zou brengen en daarom zelfstandig de visserij konden beoefenen.
Bijgevolg dat rond de vroege jaren rond 1900, de eens zo grote zeil trawler vloot, nu  slechts een schaduw was van de eerst zo voormalige vloot..
Greath Yarmouth zelf al, gestopt als de belangrijkste trawler haven met de ondergang van de Hewett Short Bleu Vloot in 1901 en 1902.
De laatste  vloten die in de Noordzee werkzaam waren, kwamen gewoonlijk vanuit de haven van het Humber gebied, met inbegrip van de Hellvers maatschappij van uit Hull en de Gamecock van Kelsar Bros en Beeching Ltd en de Red Cross van de Hull Steam Fishing en IJs Ltd.
Deze laatste twee vloten gingen door en gingen uiteindelijk failliet rond 1936.
En zo eindigde een opmerkelijke periode in de visserij geschiedenis van de Britse Visserij Industrie.

Wordt vervolgd.

 6 
 Gepost op: 20-07-2017, 09:32:41 
Gestart door vreemdeling - Laatste bericht door vreemdeling
J.H.
P.B. verstuurd.
Cor

 7 
 Gepost op: 19-07-2017, 16:52:28 
Gestart door C. Bal - Laatste bericht door Knorhaan
Karel is die bui over julie heen gekomen??.

Ja, was een lekker buitje  Grin Grin

K

 8 
 Gepost op: 19-07-2017, 12:45:11 
Gestart door C. Bal - Laatste bericht door zier
Karel is die bui over julie heen gekomen??.

 9 
 Gepost op: 19-07-2017, 08:06:20 
Gestart door vreemdeling - Laatste bericht door vreemdeling
Missie

vervolg no. 3

De combinatie visserij was niet erg geliefd onder de bemanningen van de smack
Nadat de vis was gevangen. moest de vis worden gestript en in kisten worden verpakt en met ijs bestrooid.
De kisten met vis waren zwaar en moeilijk te hanteren, als zij in de roeiboot van de smack waren geplaatst en over het open water  naar het thuis varende schip moesten worden geroeid.
Vanzelfsprekend, als de kisten te hoog in de roeiboot waren geladen, maakten zij de roeiboot onstabiel en zwaar om te roeien en het langszij komen van het thuis varende schip om de kisten over te laden was erg gevaarlijk, daar de kisten tot op dekhoogten moesten worden opgetild en vaak maakte de omstandigheden van de zee, de handelingen van de sloepen tot een zelfmoord poging..
Veel gewonden en doden waren het resultaat..
Het is onnodig om te zeggen, dat er altijd wel verschil van mening was tussen de hoeveelheden vis dat aan boord werden gebracht en wat aan land werd gebracht.

Al spoedig realiseerden men zich, dat snelle zeil kotters, die alleen voor dit doel zouden worden gebruikt om naar de vloot concentratie  te worden  gestuurd om daar de vis op te halen en zo snel mogelijk weer naar de markten zouden brengen, het probleem voor een groot deel zou oplossen.
De spoorweg maatschappijen hielpen belangrijk mee met de opening van spoorweg verbindingen in de havens en legden verbindingen aan,  land inwaarts, om de distributie van de vis te versnellen.
Maar ook deze snelle zeilkotters waren afhankelijk van de wind en getij en als een kotter werd opgehouden door windstilte en tegengesteld getij op de Thames naar Billingsgate of op de Humber naar Grimsby of Hull,, werd er een stoom sleepboot naar de kotter gestuurd, om haar naar de plaats van bestemming te slepen.
Het profijt van stoom als een bruikbaar doel om de vis van uit zee naar de haven te brengen werd zo
een bruikbaar doel, zodat de eerste stoom vis  transport schepen werden gerealiseerd, maar behielden nog wel de naam als kotters en werden in 1865 voor de Hewetts Short Blue Vloot gebouwd.
Andere eigenaars volgden al spoedig en al heel snel hadden de stoom kotters de plaats ingenomen van de zeil kotters..

Deze stoom transport schepen hadden ook een trawl aan boord en werden op deze manier geregistreerd als vissersvaartuig en behoefden hier door minder havengeld te betalen.., terwijl ondertussen ook de zeilkotters hun tuigage hadden veranderd naar ketch tuig en sommige van de kotters  werden zelfs verlengd en konden zo volledig aan de visserij deelnemen..
In de latere jaren van de eeuw, ontwikkelde de vloot zich in een goed georganiseerde organisatie, die al de industrie gebieden van Engeland dagelijks van aanvoer van verse vis  verzekerden en de vissende vloot omvatte in die periode ongeveer 2000 schepen.
Vanzelfsprekend met zo'n grote vissende vloot, elk met zo'n 5 of 6 mannen en jongens aan boord, groeide het aantal ondersteunende bedrijven aan de wal en in de handel, overeenkomstig.
Reders verhuisden van minder succesvolle plaatsen, om hun bedrijven op te zetten en vestigden zich stevig in vissers plaatsen zoals Hull, waar Robert Hellyer ook naar toe was verhuisd vanaf Brixham en Gorleston, waar Hewett zijn bedrijf, de Short Bleu Vloot  gevestigd had, komende in 1855, vanuit Barking aan de Thames.
Een vloot omvatte gewoonlijk de schepen behorend tot één eigenaar of bedrijf, ofschoon eigenaars van slechts één boot, zich voegden bij een grotere vloot, voor overduidelijke redenen en elke smack moest gewoonlijk zes weken op zee blijven, ofschoon als zij van proviand en water werden voorzien, zij het tot acht weken konden volhouden.
De gehele vloot van wel zo'n 70 schepen, stond onder bevel van een "Admiraal ", die besliste waar en wanneer de trawl uitgezet moest worden en wanneer er gehaald moest worden of wanneer er verplaatst moest worden naar nieuwe visgronden, met de visserij  gestopt of wanneer er met vissen moest worden begonnen, etc.
Deze orders werden vanaf de Admiraals smack gegeven door middel van vlaggen seinen of door fakkels of vuurpijlen 's-nachts, in een vooraf afgesproken code.
Dit moet een enorme omvangrijke taak zijn geweest als je het aantal schepen in ogenschouw neemt en het zee oppervlak waarop de schepen werkzaam waren...
Als de kotter bij de vloot arriveerde, werd er een signaal gegeven aan de vang schepen, om hun vangsten over te gaan brengen naar de kotter, wat gedaan werd door de open roeiboot van het vissende schip.
Deze roeiboten waren 15 tot 18 voet lang en waren zwaar geconstrueerd, wat nodig was voor het soort werk, wat er van deze boten werd verlangd.
De gemiddelde vangst van een smack in 24 uur was ongeveer 3 cwts per bemanningslid.
( 1 cwts  = 45, 3 kg  wat 135 kg per bemanningslid zou zijn en bij een bemanning van 5 personen zou dit dan zo"m 700 kg zijn, wat dan met de roeiboot naar de kotter moest worden gebracht.
Gewoonlijk brachten twee man roeiende de vis naar de kotter en als zij langszij de kotter kwamen zou een van de roeiers over springen naar de kotter om met behulp van een  bemanningslid van de kotter, de kisten met vis handmatig over te brengen aan boord van de kotter..
In goed weer zou dit een routine werkzaamheid zijn geweest, maar bij sterke wind en deining, zou ieder beetje van de visserman 's  zenuwen en zeemanschap hebben gevraagd en hebben getest.
Onnodig te zeggen, dat er genoeg verhalen waren over afgeknelde vingers, gebroken lichaamsdelen en ernstige verwondingen en het slechts van alles, dat er mensen verloren zijn geraakt door kapseizende roeiboten of te worden overweldigd door de zee.

Nadat de vis aan boord van de kotter was gebracht, luisterden de roeiboot bemanningen naar het laatste nieuws van de kotter bemanning, voor er vers proviand en lege kisten in de roeiboten werden geladen, waarna de roeiboten weer terug keerden naar hun eigen schepen, gewoonlijk beneden winds,  wachtend op de sloepen  en klaar waren om de visserij direct weer  te beginnen, na het ontvangen signaal van de Admiraal..
Als alle vis van de schepen aan boord van de kotter was, ging zij direct weer op weg, in een race naar de haven, om de vis in de kortst mogelijke tijd en in de beste versheid conditie op de markt te brengen.
Tussen de andere plichten van de kotters was het om postbode te zijn, brieven meenemend van thuis voor de schipper van de trawler eigenaars of pakjes en proviand voor de bemanningen op zee, van hun families aan de wal..
Als iemand  verzorging in een ziekenhuis nodig had, door ziekte of een ongeval, werd hij met de roeiboot naar de kotter gebracht, om aan de wal te worden afgezet en gebruikelijk was dat het London ziekenhuis..
Tenzij een man invalide was, werd er van hem verwacht dat hij aan boord van de kotter sprong of klauterde,, wat geen doen was voor een fitte man in slecht weer, laat staan, voor iemand die ziek of gewond was..
Als zo'n persoon weer opgeknapt was, zou hij terug worden gebracht naar de vloot en zijn eigen schip, met de eerst volgende vertrekkende kotter..
Het bleek, dat een reis naar zee om de vloot te bezoeken en het leven van de visserlui te bestuderen een zomers algemeen tijdverdrijf was in deze periode.
Deze soort reizen werden door dokters en andere goed willende mensen ondernomen, met in begrip van vrouwen, aan boord van de kotters wanneer zij op zee waren bij de vloot, zodat zij de smacks konden bezoeken om een dag door te brengen bij de bemanningen en de visserij te bekijken, alvorens met een andere kotter terug te keren.
Zo'n opmerkelijke heer die zo'n reis maakte was Frederic Treves, een chirurg uit  London, die later een intensieve studie maakte van de visserlui in deze periode,.

Wordt vervolgd

 10 
 Gepost op: 18-07-2017, 16:42:30 
Gestart door C. Bal - Laatste bericht door Knorhaan
Zier

Dezelfde duwcombinatie heb ik vorig jaar ook al eens voorbij zien komen vanuit Maasvlakte 2.
Ook toen al ging het gevaarte achteruit door het toen nog smalle breeddiep.
Als hij met die lengte de 160 gr bocht had moeten maken op de Waterweg was hij in de Berghaven terecht gekomen. Grin Grin Grin

K

Pagina's: [1] 2 3 4 5 ... 10


Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006, Simple Machines LLC Valid XHTML 1.0! Valid CSS!