Welkom, Gast. Alsjeblieft inloggen of registreren.
23-05-2017, 03:13:42
Startpagina Help Zoek Inloggen Registreren
Nieuws: Moppetrommel is vernieuwd http://www.allesoverscheveningen.nl/moppen

+  Vraag en antwoord & Wie wat waar
|-+  Recente berichten
Pagina's: [1] 2 3 4 5 ... 10

 1 
 Gepost op: Gisteren om 17:24:18 
Gestart door GerardKnoester - Laatste bericht door Nico
Zier,

Alleen even google facebook en dan inloggen met je naam meer niet.

Veel oudgedienden van boka en veel fotos sukses.

Gr    Nico

 2 
 Gepost op: Gisteren om 15:04:53 
Gestart door vreemdeling - Laatste bericht door vreemdeling
Zier,
Graag gedaan.
Zo kunnen wij ons nog eens verheugen in een mooi verhaal.

Je moet ook eens een vergelijking trekken met het verhaal van de Craig Groep en het verhaal Noordover, in  Herinneringen 2 vanaf antwoord 1513
Graig groep kleinere schepen, kortere reizen, betere besommingen en ook betere vis kwaliteit door de kortere reizen en de vangst plaatsen.
Maar met eigenaars die belangstelling hadden in hun schepen, bemanningen en vis plaatsen.
Hoeveel visdagen zijn er niet verloren gegaan bij IJsland en de andere noordelijke visserij gebieden,door storm weer, ijsafzetting, uit en thuis stoom en opperte zoeken en het onnodig heen en weer stomen naar een betere vangst plaats.
Hoeveel vis is er niet verloren gegaan, wat na het halen van de trawl gewoon door het slechte weer, vanuit de last weer overboord wordt gespoeld, voor er gestript kon worden omdat de schipper zo graag door wilde vissen
En noord kwaliteit van de vis was altijd minder dan vis uit andere visgebieden en door de langere reizen, werd ook de kwaliteit weer bežnvloed. en kans op diskwalificatie.

Cor.

 3 
 Gepost op: Gisteren om 11:05:40 
Gestart door vreemdeling - Laatste bericht door zier
Dat is zeker een treurig einde cor en bedankt ik heb er van genoten die verhalen.

 4 
 Gepost op: Gisteren om 10:28:29 
Gestart door GerardKnoester - Laatste bericht door zier
Nico facetime gebruik ik wel maar facebook nee ik zou nog niet eens weten hoe ik er op moet komen.
En baggernostalgie misschien maken we dan wel slapende honden waker.

 5 
 Gepost op: Gisteren om 07:31:35 
Gestart door vreemdeling - Laatste bericht door vreemdeling
Noordover 74

Terug gaande naar 1954, toen ik voor het eerst in Grimsby kwam, waren daar 311 vissersschepen geregistreerd, meestal diep water, middel water en kust water schepen., maar het was een verouderde vloot
De meeste van deze schepen waren gebouwd in de vroege jaren van 1900 en werden allemaal voortbewogen door stoom en kolen..
Zij waren allemaal in een  verschrikkelijke staat van onderhoud en ik heb nog steeds niet kunnen begrijpen , hoe deze schepen hun jaarlijkse survey door kwamen.
Maar ze kwamen er door,.
Toen waren er genoeg schepen en genoeg mensen om ze te bemannen..
Na de oorlog, toen de schepen weer waren terug gekeerd in Grimsby, vonden de grotere schepen, die bij IJsland, Beren eiland en in Noorse en Groenlandse wateren visten, grote scholen kabeljauw en schelvis..
Er werd zoveel vis gevangen, dat de bemanning de koppen van de vis af moesten snijden, om meer vis in het visruim te kunnen opslaan..
Aan het eind van 1940, begonnen de reders met de oude kolen stokers te laten slopen, om nieuwe oliestook stoomtrawlers te kunnen bouwen.
Er werden meer schepen gesloopt, dan er nieuwe werden gebouwd.
Rond 1963 was het aantal schepen terug gelopen tot 267 schepen, waar van 93 schepen, diep water schepen waren.
Met het verlies van zoveel schepen, hadden de bemanningen moeite om werk te vinden en keerden zich af van de visserij industrie en gingen werken in de vele vis en voedsel fabrieken in Grimsby..
Met de vlucht van de mensen uit de visserij sector, veranderde er veel en aan het einde van de zestiger jaren werd het al moeilijk om bemanningen te vinden..
Zelfs in de vroege zeventiger jaren, hadden de  diep water trawlers moeilijkheden en de rederijen monsterden iedereen aan, die zij konden vinden..
Het grootste verlies voor de visserij sector was het verlies van de visgronden ten gevolge van de Kabeljauw Oorlog,
De visserij limiet rond IJsland was 3 mijl en de limiet lijn volgde de vorm van de kust en dat was goed omdat wij opperte van de wal hadden en door konden blijven vissen, bij slecht weer..

In 1952 verlegde de IJslandse regering de limiet lijn naar 4 mijl.
Op 1 September 1958 werd de limiet grens weer uitgebreid naar 12 mijl, een vernietigende klap, daar de limiet grens niet de kustlijn volgde, maar nu van punt naar punt gold en hierbij honderden mijlen goede visgrond verloren gingen.
Op 1 September 1972 begon de 2e Kabeljauw Oorlog.
De limiet was nog verder uitgebreid en nu tot 50 mijl.
Dit was ernstig, daar het ons verder weg dreef van het land en de opperte.
Als het weer slecht was, was het op zijn minst 50 mijl varen om een opperte te krijgen en nog eens vijftig mijl om terug te keren naar de visgronden , een rondvaart van honderd mijl, wat de schippers er toe bracht om de storm uit te gaan rijden en te gaan liggen steken.
De Britse Regering verklaarde wel dat zij de uitbreiding niet accepteerde, maar in 1973  deden zij het wel..
Op 15 Oktober 1975 maakte IJsland bekend dat zij de limiet grenzen wilden uitbreiden tot 200 mijl en de Derde Kabeljauw Oorlog begon.
Op 11 Februari 1976 vertelde de Secretaris Generaal van de NATO het nieuwsbureau in London, dat de USA zeer geÔnteresseerd was in de IJslandse situatie en speciaal met het oog op de belangrijkheid van de Keflavik Luchtmacht basis.
Midden 1976 accepteerden de Britten de 200 mijl zone.
Een vertegenwoordiger van de Britse trawler industrie verklaarde het als een ramp,
Er werden grote vraagtekens geplaatst bij de overlevering kansen van de Grimsby, Hull en Fleetwood visserij industrie..
Deze vertegenwoordiger had gelijk en tussen December 1976 en December 1978 werden de Britse trawler uitgesloten van de visserij in de Witte zee, de Barentszee, de Faroer Eilanden, de Noorse kust en Newfoundland, daar andere vreemde staten ook hun limiet grenzen uitbreidde tot 200 mijl.

Alles wat overbleef waren wat houten schepen.
De BUT middel water Cat boten, waren de laatste trawlers die vanuit Grimsby visten en werden geleidelijk aan opgelegd, tot de Ross Jackal voor de laatste maal zijn vis aan de afslag bracht  in Juli 1985, wat ook tevens het einde was

Het beroep waar ik zo veel van had gehouden en een deel van mijn leven was geweest, was nu voor goed voorbij.!

Einde

 6 
 Gepost op: Gisteren om 07:29:36 
Gestart door vreemdeling - Laatste bericht door vreemdeling
Noordover 73

Ik keerde terug op de visserij en het was op 28 November 1984, toen ik op de trawler Ross Jackal kwam te varen.
Zij was een van de gelukkige schepen, die nog steeds in de vaart waren en ik voer negen maanden op dit schip.
Er waren ongeveer tien van dit soort schepen, de Cat klasse genaamd, die nog steeds in de vaart waren, maar zij waren de laatste schepen, die nog de haven verlieten.
De andere schepen waren allang gesloopt, of naar de olie en gas platformen gestuurd als standby schepen..
Onze verdiensten waren vrij goed, omdat er vraag naar vis was, omdat  slechts een paar trawlers nog visten vanuit Grimsby..
Op onze beste reis, zetten wij  1500 kits goede kabeljauw en schelvis in de afslag en maakten wij een besomming van £ 56.900.
Dit was de beste besomming die ooit werd gemaakt door een zijtrawler.
Ik de loop van de tijd legde de reder nog een paar schepen op, tot wij nog het enigste overgebleven schip waren
De reis voorafgaande aan onze laatste reis, had ik wat problemen met een douane officier.
Toen wij de haven binnen kwamen, liet de man die de sluis bediende, ons weten, dat de douane uit Hull ons stond op te wachten.
Toen wij aan de afslag meerden, sprongen de douane ambtenaren aan boord..
Drie ambtenaren gingen naar de brug, vier gingen naar het achterschip en ťťn bleef op het voordek staan..
Ik stond op het voorschip om het schip te meren en de trossen op te schieten..
Toen ik van de ladder af kwam op het voordek, zat deze douane ambtenaar op zijn knieŽn, om een van de bemanningsleden zijn plunje zak te onderzoeken..
Ik werd hartstikke kwaad.
En wat denk je verdomme wel wat je aan het doen bent. vroeg ik hem.!
De ambtenaar draaide zich om om mij aan te kijken en ik was verbaasd om een vrouwelijke douane ambtenaar te zien.
Zij moet toen vast een van de eerste vrouwelijke ambtenaren zijn geweest.
Ik had nog nooit eerder een vrouwelijke douane ambtenaar gezien.. I
Ik vroeg haar, hoe zij er over dacht, wat zij aan het doen was..
Ik doe mijn werk om de bagage van de bemanning te controleren, antwoordde ze.
Nu werd ik pas echt kwaad op haar..
Weet u niet dat wanneer deze schepen de haven binnen komen op hun laatste reis, dat al deze mannen dan zonder werk komen ?
En het enigste waar zij dan naar moeten uitkijken is dat zij maanden lang werkloos zullen zijn en misschien wel voor jaren..
En jij moet van deze mannen hun bagage doorzoeken of zij soms wat sigaretten bij zich hebben. Waarom ga je niet naar de Royal haven en pakt daar een waardevol persoon die misschien drug smokkelt of een of andere gemene stof.
Het enige wat je nu aan het doen bent, is dat je misschien een honderd tal sigaretten zult vinden of een paar pakjes tabak, terwijl in de Royal dok haven iemand van boord komt met drug of met honderd duizenden sigaretten,.

Wie bent U eigenlijk , vroeg zij mij.
Ik ben de stuurman, zei ik haar.
En waar is uw bagage ?
Daar, in mijn hut op het achterschip..
En waar zijn uw sleutels van uw hut ? Hier, en ik gaf ze haar en vertelde haar ook dat zij de sleutels na afloop aan de wachtman moest geven.
En kan ik jouw hut doorzoeken ?
Ja, dat kunt u , maar wees er van overtuigd dat je de hut zult verlaten zoals je er binnen gekomen bent.
En geef de wachtman de sleutels, voor je weg gaat..
Maar tussen haakjes, U zult niets vinden, want ik rook en drink niet..
 Als ik dat wel zou doen, dan had ik hier niet gestaan om u zoveel verdriet te doen..
Maak je maar geen zorgen, als er iets in uw hut is, zal ik het vinden en dat is een ding wat zeker is.

De volgende morgen, toen ik weer naar het schip ging om bij de lossing van de vis te zijn, vroeg ik de wachtman of de douane in mijn hut was geweest en mijn hut had door zocht..
Nee, zij kwam wel  rechtstreeks naar achteren en gaf mij de sleutels en heeft zich verder helemaal niet met je hut bemoeid..
Goed gedaan, zei ik, want als zij mijn hut had doorzocht had zij zeker 4 flessen sterke drank hebben gevonden en 500 sigaretten, onder de schuif laden in mijn hut.
Dan ben je een geluksvogel, zei de wachtman..

Tijdens de reis was ik aan dek uitgegleden en had mijn rug bezeerd. Het was de vorige reis ook al eens gebeurd, maar op de morgen dat wij binnen kwamen had ik er erg veel last van..
Ik ging naar de scheepagent en vertelde hem dat ik naar de dokter wilde,
Hij ging met mij mee.
Na het onderzoek zei de dokter dat ik niet mee mocht op de volgende reis..
Ga toch maar mee, zei de agent  en neem er je gemak van tijdens de reis, want het zal toch de laatste reis zijn, .
Ik vertelde hem, dat ik dat niet zou doen, want dat vond ik niet eerlijk tegen over de rest van de bemanning., maar hij was wel zo eerlijk om de toe te geven, dat als ik weer zou vallen of mijn rug bezeerde,, het waarschijnlijk meer kwaad zou doen dan goed..
 
Toen het schip weer binnen kwam, , was ik aan de haven, om haar laatste binnen komst te zien.
Het was een droevig gezicht, om de mensen van boord te zien komen met hun volledige zee uitrusting,
De enige andere mensen die haar binnenkomst zagen, waren de wachtman en de scheepsagent..
Er was niemand van de rederij
Je had misschien wel gedacht dat er ťťn van de reders aanwezig zou zijn bij de binnen komst,
Maar nee,
Dat is nu alle dankbaarheid die zij voor je hadden, na al die jaren op zee.
De mensen, die hun leven riskeerden om geld te verdienen voor de rederij en nu een kille toekomst in het vooruitzicht hadden van in de rij te staan voor een WW uitkering..
Zij kenden geen andere beroep en er was geen ontslag compensatie, daar zij beschouwd werden als tijdelijke arbeidskrachten.
Er was sprake van, dat de regering de mannen zouden omscholen en ze zouden helpen met het vinden van banen,maar ik heb nooit gehoord dat er een persoon werd omgeschoold .
Dit was het dan.

Op 11 Juli 1985, de dag nadat de Ross Jackal binnen kwam, werd er een vergadering georganiseerd door Dolly Hardy, in het Darley Hotel op Grimsby Road., die jaren lang voor de visserlui gevochten had voor een compensatie,
Er was een goede toeloop met een gehoor van 150 visserlui.
Hierbij werd vastgesteld, dat er zou worden doorgevochten voor compensatie van de visserlui..
Dit gevecht is nog steeds gaande en het is een nationale blamage voor de regering geworden, hoe zij de visserman behandeld hadden..

 7 
 Gepost op: 21-05-2017, 20:48:02 
Gestart door brutaaltje - Laatste bericht door brutaaltje
Hoi, ik had je een tijdje bericht gemaild. Ze heeft helemaal niets, dus alles is welkom.

Hoop van je te horen, groetjes Barbara

 8 
 Gepost op: 21-05-2017, 16:53:56 
Gestart door Eef - Laatste bericht door Leen

De belevenissen van een uit geleend briefje van 25 Gulden

Hallo Karel nou nee dat met die  fiets was niet op de Meppelweg maar dat gebeurde op de Hoofdskade richting Hobbemaplein op lijn 6. Mede om dat ik tot aan mijn FLO vaste bestuurder van die lijn ben geweest. Ik kreeg op lijn 6 vaak Jantje Rassel  een fervent asotje met zijn vijf broers allen goed voor veel jaren bajes in mijn trammetje mee. En zei waren weer de zonen van tante Ko die altijd met me mee reed naar de mart toe. [ Zo beschreef zei het He de mart ] en op een zekere dag vroeg ze me of ze een geeltje van me kon lenen, en ik kreeg het dan ook geheid de volgende week weer van haar terug. Ik zweer et op mijn oge lieve jonge van me zei ze met krokodillen tranen in haar stem. Want weet je me jonges motte toch ook ete, ja toch? Ik twijfelde eerst maar ik dacht och laat ik een gokje wagen en het doen. En daarna had ik ook nooit meer een centje last van het ander tuig dat in de schilderswijk woonde en dat ook zwart  in mijn, mee reed. Want de zoons van tante Ko stonden in de  schilderswijkwijk bekent als de bonte hond. En die vijf gasten waren dan ook altijd op mijn hand, als ik weer eens door het tuig van de richel werd lastig gevallen . Wel en een van die zoons van tante Ko was Jantje een Aso  pursang. Die op een middag bij mij op de wagen stapte, en mij vertelde dat hij als glazenwasser in de wijk wat ging verdienen. Want de uitkering die hij van de socialendienst kreeg vond  hij maar verdomde laag, en ze konne daar bij die socialendienst de kolere krijge. Maar ik ga niet hoger dan de eerste verdieping hoor gabber zei hij, want as Jantje naar beneje pleurt is dat niet zo hoog, al zal ondergetekende as dat al gebeurd zeker wete wel een poot breke, maar ja Jantje mot toch wat. Want ik wil toch ook wel een pilsie bij kale Willum kenne kope ja toch? Nou Jan zei  ik hoop dat je veel klantjes krijgt, en er een extra centje bij kan verdienen . En een week later zag ik Jan met zijn laddertje op de eerste verdieping van een van de panden die in de Hobbemastraat stonden manoeuvreren . En ik hield mijn hart vast toen ik hem op de eerste verdieping op de venster bank staande met zijn de ladder bezig zag, om, de ladder naar het volgende venster toe te draaien. Dat scheelt weer op en neer gewip zei hij later tegen mij, al heb ik daar soms geen moeite hoor gabber zei hij met een knipoog   En nu het ladder gebeuren waar het om gaat Karel [ even terzijde ik heb namelijk ook met een Karel ik dacht op de Sch 15 bij Piet Baak op de Bep gevaren. Hij was eerst 7 achtste en later matroos kan jij dat soms geweest zijn?] En hier dan gaan we weer verder met het ladder gebeuren van Jantje. Ik kwam van Leidsedam af over de Hoofdskade richting Hobbemaplein, en we reden daar vlak langs het trottoir om dat de Hoofdskade wel erg smal was voor twee sporen tramrails. Toen ik rechts voor mij Jantje met zijn ladder op zijn schouder zag lopen, dus automatisch drukte ik op de bel om Jantje te groeten. En terwijl ik dat deed dacht ik shittt, en ik zette gelijk een noodstop in . Maar helaas was ik Jantje  al te dicht genaderd want hij reageerde dan ook gelijk zo als ieder mens,op mijn bellen door zich naar links toe om te draaien. Maar wat Jantje vergat was dat hij zijn ladder op die manier ook voor mijn tram draaide, die ik dan ook nog met een behoorlijke snelheid vol raakte. Waarna Jantje ladder met volle snelheid raakte, waarna Jantje met de zelfde snelheid weer terug gedrukt werd, en toen de ladder het oude post sorteer centrum dat langs de Hoofdskade stond raakte, viel Jantje met een klap op het trottoir. Ik vloog mijn wagen uit en boog me over Jantje die zacht lag te kreunen heen . Ik sloeg hem beurtelings zacht op zijn wangen, en riep Jan hoe het gaat het wakker worden man. En toen sloeg hij gelukkig zijn ogen weer op, en hij begon toen  wild met zijn armen zwaaiend om zich heen te slaan, roepend waar ben ik!? waar ben ik!? Ik heb je ladder die je voor mijn tram draaide vol geraakt Jan zei ik, gaat het wel bij je? En na die woorden stond Jan wel is waar kreunend gelukkig weer op, stond daarna wat te prevelen, en zei toen ik heb alleen wat pijn in mijn rechter arm, en een bult op me harses gabber, maar Jantje hoef zeker wete geen ziekenwage hoor. En na die woorden nam hij zijn laddertje weer op zijn schouder, en met de woorden nou ik ga eerst maar der is een lekker pikketanissie bij kale Willum voor de schrik neme tabe maar weer. Wel Karel dat was dan Jantje, een van Ko haar zonen. En wat het geeltje lenen aan mijn vriendin Ko betreft dat heeft jaren tussen mij en haar gerouleerd. Het was Vrijdag geleend en Woensdag  weer terug, en de volgende Vrijdag werd het weer geleend en zo verder. Alleen toen ik nog 4 weken bij het bedrijf had om met de FLO te gaan heb ik Tante Ko niet meer gezien. Dus heeft dat hele Geeltjes avontuur mij uit eindelijk toch nog een Geeltje gekost maar ik kon niet kwaad op haar zijn. Misschien is ze in die tijd wel ziek geweest, en haar zonen heb ik toen ook niet meer gezien. Vr gr Leen B   

 9 
 Gepost op: 21-05-2017, 10:56:31 
Gestart door GerardKnoester - Laatste bericht door Nico
Hoi Zier,

Iets voor jou : Op Facebook  "Bagger nostalgie"

Gr, Nico

 10 
 Gepost op: 20-05-2017, 15:36:39 
Gestart door zier - Laatste bericht door Jan de Reus
H592 St Apollo

De stoomtrawler H592 Saint Apollo is onder bouwnr 798 gebouwd bij de Engelse werf Cook, Welton & Gemmell (te Beverley UK) voor rekening van de rederij Thomas Hamling & Co Ltd uit Hull.

Het schip is op 6 september 1948 te water gelaten en kwam eind 1948 in de vaart.

Afmetingen:
Inhoud 798 bruto ton
Lengte: 181,7 ft ( 55,4 m)
Breedte: 30,8 ft ( 9,4 m)

Het schip beschikte over een oliegestookte ketel en een stoommachine van het fabrikaat C.D. Holmes  met een vermogen van 1000 ipk waarmee een max. snelheid van 13,3 knopen kon worden behaald.

Geschiedenis:
Op 9 november is het schip verkocht aan Firth Steam Trawling Co Ltd uit Hull.
Op 11 oktober 1960 vond er een aanvaring plaats met de Belgische trawler Rubens 30 mijl ten zuid oosten van IJsland waarbij de Rubens is gezonken. De bemanning is overgenomen door de St Apollo en aan land gezet te Hull. 
Voor de sloop verkocht aan Albert Draper & Son Ltd te Hull in 1973.
In 1974 is de St Apollo gesloopt op de Victoria Dock Slipway te Hull.

Jan

Pagina's: [1] 2 3 4 5 ... 10


Login met gebruikersnaam, wachtwoord en sessielengte

Powered by MySQL Powered by PHP Powered by SMF 1.1.4 | SMF © 2006, Simple Machines LLC Valid XHTML 1.0! Valid CSS!